Dagboek van een proefkopie

Rotterdam, 23 juli 2008, 22:49

Over exact 1 uur en 11 minuten word ik uitgeschakeld, hierin het genetisch laboratorium van het Erasmus MC in Rotterdam. Van moord willende heren wetenschappers niet spreken, want wie niet is geboren, kan ook nietdood. En ik ben niet geboren, maar nagemaakt.

Ik, ik ben een proefexemplaar. Eigenlijk had niemandverwacht dat “ik” zou lukken. Wie had er ooit kunnen denken dat de eerste debeste poging tot het nabouwen van een mens meteen zou slagen? Ik niet. Of betergezegd: mijn originele ik had dat nooit gedacht. Het klinkt wat ingewikkeld, enhet is nog veel ingewikkelder, maar kort gezegd: ik ben het genetischgemanipuleerde evenbeeld van Zacherias Zzzzra. Even lang, even dik, even slim,even aantrekkelijk en voorzien van hetzelfde geheugen als mijn origineel.Vanochtend voltooid.

Ingrediënten: een stukje weefsel dat op mijn 18^eis afgenomen, 16 jaar onafgebroken onderzoek (in het diepste geheim), een enormingewikkeld kweekprogramma en last but not least: een hersenscan, nog geen weekgeleden. Als u het nog kunt volgen: ik loop qua geheugen dus een weekje achterop mijn origineel. Om het nog duidelijker te maken: voor mijn gevoel is het nudinsdag 15 juli 2008 en lag ik vanmorgen vroeg nog onder het scanapparaat.

Mijn origineel heeft aan dit experiment overigens flinkverdiend. Ik kan hem onmogelijk veroordelen, want zijn gedachten zijn de mijne.Hoewel… als daar over nadenk, klopt dat eigenlijk niet. Ik ben mezelf niet ofnooit geweest.

De kamer waarin ik zit, is afgesloten. Contact met mensen(ben ik zelf een mens?) heb ik nog niet gehad sinds ik vanmorgen ben“ingeschakeld”. Vraag me niet hoe dat precies in zijn werk ging. Ik werdeenvoudigweg wakker in het bed dat hier naast me staat. Op het schrijftafeltjewaaraan ik nu zit, lag een laptop met daarop een handgeschreven briefje. Eenbriefje zonder aanhef (ja, ik zou ook niet zo snel een passende kunnenbedenken). De tekst van het briefje was precies zoals we (of beter gezegd: ze)hadden afgesproken:

“Als je dit leest,weet je ook wat je te doen staat. De zaal blijft afgesloten en we zullen nietbinnenkomen. Begin a.u.b. zo snel mogelijk aan de schrijfopdracht, want om0.00uur zijn we genoodzaakt je –per afstandsbediening- uit te schakelen. Zoalsafgesproken. En nogmaals: we zitten niet te wachten op een wetenschappelijkbetoog, maar om jouw ervaring als kopie”.

Wees gerust heren wetenschappers. Ik houd het inderdaadpersoonlijk: ik voel me zwaar køt en jullie zijn een stelletje gewetenlozemoordenaars. En Zacherias Zzzzra: mijn verachtelijk evenbeeld: kun je je ooitnog voor de spiegel vertonen zonder je diep te schamen?