Nu heb ik altijd al graag een groot filosoof willen zijn,het probleem is alleen dat ik niet zo’n groot denker ben. Maar wie niet grootkan denken, moet slim denken en begint te ruilen. Gedachten die ik al weet,ruil ik met gedachten die ik nog niet weet. Een handig startpunt is dan deruilpagina van Wenz. Deze medeblogger is verzot op ruilen. Poëzie, eenschets, een kleur, iets onbeduidends …you name it, zij ruilt het!

En dus nodigde ik Wenz uit de volgende gedachte met meruilen.…

Een van twee tweelingbroers maakt een lange ruimtereis,terwijl de andere op aarde blijft. Wanneer de reiziger terug aankomt op aarde,blijkt hij jonger te zijn dan zijn tweelingbroer, die op aarde is gebleven. Ditis niet zomaar een verzinsel, maar een een gedachte-experiment in de specialerelativiteitstheorie van Einstein.

Tot zover Einstein en nu Zach! Stel nu dat wij alletweedagelijks een blog schrijven. Jij blijft op aarde en ik maak een ruimtereis ineen shuttle met internet. Mijn ruimtereis duurt zó lang dat ik bij terugkomst10 dagen jonger ben geworden dan jij. Jij hebt in de tussentijd 1.000 logjesgeschreven, ik 990. Op internet zag ik jouw logjes echter steeds iets eerderverschijnen. Ik zag je logjes al voordat jij ze kon bedenken!

Doc Emmet Brown had dus gelijk: we kunnen back to the futurereizen… Wat een vreselijke ontdekking eigenlijk. Als onze toekomst volgens hettijdreisprincipe kan worden voorspeld, zijn we dan geen willoze schepsels metde illusie van vrije wil? Dat verklaart gelijk waarom grote schrijvers"hulpeloos" verklaren dat ze het verhaal niet meer in de handhadden, het boek zichzelf schreef. En denk aan de songwriters diestellig beweren dat hun liedjes er al zijn, maar wachten op het moment datze worden opgeschreven…

Ik vroeg Wenz deze gedachte ruilen voor een gloedvolbetoog waaruit blijkt dat wij géén willoze schepseltjes zijn.

In deel II van "Zach ruilt gedachten" veegt Wenz de vloer aan met Doc Emmett Brown. Maar kreeg ik ook het betoog waarop ik hoopte? Stay tuned!